Je verlangt ernaar om je super goed te voelen, terwijl je je steeds maar niet goed voelt. En als het dan een lange tijd niet lukt voelen we vaak een steeds groter gevecht in onszelf en door de weerstand voelen we ons nog slechter. Hoe kan dat nou?

Als we diep van binnen ergens naar verlangen komen we tegelijkertijd ook onze belemmeringen/blokkades tegen.

Anders gezegd: wanneer je focust op je verlangen stuit je onherroepelijk op datgene wat je mist in je leven.

Deze tegenstellingen zijn er altijd!

  • Ik voel onrust en verlang naar rust,
    • Ik ervaar een gebrek aan liefde en verlang naar liefde
    • Ik voel me niet gezond en verlang naar een gezond lichaam

    Wat we vaak niet beseffen is dat daar het keerpunt zit. Want terwijl we ons richten op ons verlangen zijn we op onbewust niveau gericht op het gemis aan dit verlangen. En is er weerstand in ons systeem. Hierdoor ontstaat er een reeks aan automatische chemische, onprettige reacties in ons brein en ons lichaam die we, zonder dat we het in de gaten hebben, steeds opnieuw activeren. Met alle gevolgen van dien.

    Alles blijft zoals het is (ook onze nare gevoelens) en het verlangen blijft een verlangen. Dat steeds meer gaat wringen en pijn doen. En je hebt het gevoel dat er nooit iets verandert. Dat klopt , want dat gebeurt op deze manier ook niet. Dat komt dat alle energie naar het gemis gaat. Hier ontstaat de vicieuze cirkel en daar zitten onze blinde vlekken.

    In dit gemis trigger je tegelijk alle verschillende gedachten, gevoelens en gedragingen die hierbij horen en je overlevingsstrategieën/patronen. Als je eenmaal doorhebt wat jouw grootste overlevingsstrategie is (Vechten, Vluchten of Verstarren), dan kun je stappen zetten om deze strategie (een terugkerend patroon ontstaan in de eerste levensjaren om te kunnen overleven) te doorbreken.

    Gek genoeg is deze overlevingsstrategie comfortabel geworden. En veilig. Het gaat er dan ook ten allen tijde om veiligheid in jezelf te gaan ervaren. Want de patronen zijn oud en waren in je jonge jaren helpend en ogenschijnlijk veilig. Nu blokkeren ze je in vele situaties en relaties.

    Ons lichaam zit vaak nog in de oude pijn gevangen omdat het niet heeft losgelaten. Ons zenuwstelsel staat daardoor soms nog op standje ‘alert’, waardoor het niet de innerlijke rust kan vinden.