Een moeder geeft haar kind het leven en vanuit het oerbeeld gezien is de moeder een koesterende, verzorgende en voedende vrouw. Voor veel mensen is de werkelijkheid helaas anders. Toch geloof ik dat de basis intentie van elke vrouw is om haar kind in alle liefde op te voeden. Maar wordt een vrouw tijdens het opvoeden geraakt in haar eigen onopgeloste pijnstukken uit het verleden dan draagt ze deze pijn onbewust weer over aan de volgende generatie.

Een verstoorde moederband is van grote invloed op het leven van de kinderen en hun functioneren. De moederband is één van de meest kwetsbare verbindingen. Vaak heeft een moeder geen idee wat het moederschap inhoudt, je kunt je er totaal niet op voorbereiden al denken we van wel. Een moeder weet niet met welke blauwdruk en opdracht haar kind op deze wereld is gekomen. Vanuit haar eigen waarden, normen, overtuigingen en bagage gaat ze het avontuur aan. In het sturen en bijsturen vanuit eigen perspectief kan onbedoeld de eigenheid van het kind (deels) verloren gaan. Onbedoeld en onbewust kunnen soms vanuit onmacht beslissingen genomen worden die niet passen bij de blauwdruk van hun kinderen. Dit kan kwetsuren teweegbrengen en de band verstoren.

Maar op een diepere laag is er altijd liefde. Het nodigt de moeder uit om in alle eerlijkheid te kijken naar haar eigen kwetsuren en onopgeloste zaken vanuit haar eigen hart. Ervaart ze verbondenheid met zichzelf of handelt ze vanuit onmacht en angst. Houdt ze van zichzelf of cijfert ze zichzelf weg. Staat ze op de juiste plek in het familiesysteem of heeft ze als kind de zorgende rol op zich genomen. En heeft ze delen van haar kindzijn overgeslagen. Waardoor het kinderlijke vertrouwen en de onbevangenheid ook verloren zijn gegaan. Een boeiend thema om te onderzoeken.